نخل و آه و چاه

به نام خدا

پنج سال پیش بم لرزید و عزیزانی را ازما گرفت .

به امید سلامت بازماندگان وعدم تکرارچنین حوادث

دو شعر زیر که در آن موقع سروده بودم ،به مردم

بم و یاوران بازسازی بم تقدیم میشود.

 

زمین گهواره من از چه رو اینگونه لرزانی

تورا آباد کردم از چه رو خواهی تو ویرانی

 بسی نخل تن آور بار آوردم به صحرایت

بسی سرسبزی شادی نمودم بر تو ارزانی

برآوردم بنا از خشت وگل تا آسمان بردم

تو خاکش باز کردی از چه رو اینسان به آسانی

به سختی من برآوردم بسی محصول از خاکت

ولی محصول عمرم را ربودستی به آسانی

بسی گل پروریدم من به دامانت ، ندانستم

گل نشکفته ام را می کنی در خاک مهمانی

دو دست یاریم بشکسته پایم مانده در آوار

زن وفرزند من مردند در وضعی که می دانی

صدای ناله ای از کودک همسایه می آید

کنار پیکر بی جان مادر گشته زندانی

خدایا یاریم ده تا رها گردم از این محنت

به یاری تو و با همّت افراد ایرانی

 

 **********************

  تو را آباد می سازیم ای بم

ز غم آزاد می سازیم ای بم

اگر چه قهر تو با ما چنین کرد

نگشته ذره ای از مهر ما کم

به جای خانه ویرانه خویش

بنا سازیم با بنیان محکم

به یاد لاله های خفته در خاک

هزاران لاله می کاریم در بم

به جای سرو قامتهای مدفون

درخت سرو می کاریم در بم

به یاد پیرمردان کریمش

هزاران نخل می کاریم در بم

ز اطفال یتیمش دست گیریم

جهانی با صفا سازیم در بم

زنان بم چو زینب قهرمانند

جوانان و برادر داده در بم

چولیلا مادران بم صبورند

که اطفالی چو اصغر داده در بم

و مردانش علی مانند هستند

گواهم نخل و آه و چاه در بم

ز هر جا بهر بم امداد آمد

خداوندا مخواهش غرق ماتم

ز ما ای دوستان عبرت بگیرید

مبادا بر شما آید چنین غم

زمین را نیست از لرزش گریزی

ولی باید خسارت را کنی کم

به ژاپن کن نظر با هشت ریشتر

نگردد یک نفر از جمعشان کم

مقاوم سازی و نوسازی خوب

بباید در نظر باشد دمادم

رسد روزی به امید الهی

نسازد زلزله یک تن ز ما کم

  
نویسنده : حسین نبی زاده اردکانی ; ساعت ٩:٥٩ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٥ دی ۱۳۸٧
تگ ها : بم ، نخل ، زلزله