ماه شعبان ماه پر میلاد، ماه پر امید

به نام خداوند بخشنده مهربان

 شعبان ماه بسیار شریفی است، و به پیامبر اکرم حضرت محمّد مصطفی صل الله علیه و آله و سلم  منتسب می‌باشد، و آن حضرت همه ی این ماه را روزه می‌گرفت، و روزه ی آن را به ماه مبارک رمضان متّصل می‌نمود،‌ و می‌فرمودند:

 "شعبان ماه من است، هر که یک روز از این ماه را روزه بدارد، بهشت بر او واجب می‌شود"

ماه شعبان ماه پر میلاد، ماه پر امید

ماه میلاد حسین است و ابوالفضل رشید

ماه میلاد علی اکبر و زین العباد

ماه میلاد ابرمرد جهاد و اجتهاد

نیمه ی این ماه روشن می شود با نور او

این جهان مانند گلشن می شود با نور او

نام او مهدی، محمّد،قائم دین خدا

می شود روزی بشر را آشکارا رهنما

دین حق را بر جهان او حکمفرما میکند

دفع بیداد و ستم از خلق دنیا می کند

می شود آباد دنیا دردها درمان پذیر

ظالمان را میکند با اقتدارش سر به زیر

خالق من ،لایق دیدار او بنمایمان

درک دوران ظهورش مرحمت فرمایمان

 

  
نویسنده : حسین نبی زاده اردکانی ; ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۳ تیر ۱۳٩٠

عید مبعث مبارک

بسم الله الرحمن الرحیم

اقرا باسم ربک الذى خلق، خلق الانسان من علق، اقرا و ربک الاکرم، الذى علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم

میرسد از راه جبریل امین

در حرا از سوی رب العالمین

حلّه ای از نور در اطراف او

میکند او با محمّد گفتگو

میدهد آواز اقرا باسم رب

میفتد زین قول احمد در تعب

من ندانم خواندن آمد در جواب

امیّم من دورم از درس و کتاب

درس ناخواندی خدا دادت کتاب

رحمه”للعالمینی در حساب

رو به سوی شهر آمد مصطفی

در دلش  نوری  ز  پیغام خدا

سوی منزل شد روان با تاب و تب

آیه های نور در دل ،بسته لب

وحی آغاز مسیری تازه بود

باب رحمت بر بنی آدم گشود

لحظه های تلخ تنهایی گذشت

بت گران را دور آقایی گذشت

ابن عمّ و همسرش آگه شدند

همدل و همراه در این ره شدند

لا اله آمد جواب هر اله

نیست جز الله در عالم اله

لا اله آمد و بتها را شکست

روز شد شام زنان  تیره بخت

هر که با تقوا بود باشد عزیز

مستدام این دین بود تارستخیز

  
نویسنده : حسین نبی زاده اردکانی ; ساعت ۳:۱٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٩ تیر ۱۳٩٠

تولّد تازه (به مناسبت روز جهانی مبارزه با مواد مخدّر)

زدست عفریت دود ،بسوخت بود و نبود

به آسمان رفته آه ،ز دست این دیو ،دود

هزار سرو چمان ،قد کمانی شده

هزار گلبرگ تر ،برگ خزانی شده

نو گل نشکفته بین ،چگونه پرپر شده

دیده ی پیر و جوان ،ز غصه اش تر شده

چرا جوانان چنین ،اسیر در بند وی

عقل نهاده کنار،شدند پابند وی

اگر چه شیرین بود،زهر بود قند وی

قهقه ی مرگ هست ز بعد لبخند وی

به هر سرا شد درون وسیله ی اعتیاد

کیان آن خاندان رود به زودی به باد

فقر و فلاکت رسد همره صدها فساد

زاید از او فتنه ها ،که هست ام الفساد

سخت بود ترک آن ولی نباشد محال

همّت و غیرت بود چاره ی این ضدّ حال

شاهد این مدّعا،هزار شمشاد تر

رهیده از اعتیاد ،راست نموده کمر

روی سیاهش چو گل، خرّم و خندان شده

رهیده از دست دیو ،دو باره انسان شده

تولّد تازه ای ست ،رهیدن از اعتیاد

جامعه باید کند باز به وی اعتماد

محبّت بستگان ،شامل حالش شود

رفتن سوی فساد ،دگر محالش شود

  
نویسنده : حسین نبی زاده اردکانی ; ساعت ٢:٠٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٦ تیر ۱۳٩٠